Podczas gdy koledzy z Masterlease Bike Teamu wybrali się do Szwecji na maraton rowerowy, ja postanowiłam spróbować swoich sił w innej konkurencji - wrotkarstwie (zwanym powszechnie rolkarstwem).
28 sierpnia odbył się w Gdańsku III Maraton Sierpniowy - zawody cyklu Pucharu Świata we Wrotkarstwie Szybkim (WIC).
Trasa w formie pętli o długości 8,4 km została poprowadzona nowo oddanym do użytku torem wokół PGE Areny oraz ulicą Marynarki Polskiej. Do wyboru były dwa dystanse: maraton (42km - 5 pętli) i półmaraton (25,2km - 3 pętle).
Na starcie stanęło ponad 600 uczestników z 16 państw.
Decyzję o starcie podjęłam z mężem już parę miesięcy temu i, realnie oceniając siły i stan zdrowia, zgłosiliśmy się na dystans krótszy - półmaraton. Okazało się to dobrą decyzją, ponieważ niedziela przywitała nas bardzo silnym i zimnym wiatrem, który mocno utrudniał jazdę.
Start odbył się z czterech sektorów - osobnych dla dystansów i dla płci - więc od początku trasy jechaliśmy osobno. Nie udało mi się dogonić męża, chociaż na trasie wyprzedziłam sporo osób (mnie wyprzedzali tylko na wrotkach szybkich - kółka od 100mm :) ). Na prawie całej trasie był piękny, równy asfalt. “Prawie”, ponieważ trzeba było przejechać przez tory tramwajowe na dwóch nawrotach i pokonać krawężnik, wjeżdżając na teren Areny.
Bardzo dobrym pomysłem ze strony Organizatorów było zorganizowanie punktu, w którym były podawane małe butelki z wodą - gdyby nie one, przejechanie całej trasy byłoby dużo cięższe.
Mniej dobrym pomysłem było wykonanie numerów startowych z materiału papieropodobnego - po przypięciu do uda tworzył on przeszkadzająco-hamujący żagiel :)
Na mecie na każdego czekała pani zakładająca na szyje medale, pan fotograf uwieczniający szczęśliwą chwilę po ukończeniu przejazdu oraz lekki poczęstunek dla podreperowania nadwątlonych sił.
Zawody ukończyłam z czasem 01:12:53, co dało średnią 20,75 km/h. Dla porównania zwycięzca maratonu miał średnią 39,30 km/h! W klasyfikacji ogólnej półmaratonu uplasowałam się na 66 miejscu (na 139 osób) - wśród kobiet 24 miejsce na 64 osoby.
Następnym razem spróbuję się lepiej przygotować - tegoroczny wynik jest do poprawienia. Celem treningowym na przyszłość jest zbliżenie się do 1 godziny (złamanie tej granicy może być niewykonalne na zwykłych rolkach).
Imprezę oceniam jako bardzo udaną i mam zamiar wpisać ją na stałe w roczny grafik sportowy.
